تراژدی شگفتی است

                            برف تنش را به هوای یخ زده ی شهر می زند

ومن خودم را به دیوانگی

وقتی بوی دوست داشتن

                              ازنیمکت پاییزی پارک فوران می کند

دلم می سوزد

                    برای پدرم

                             که حالابیشتر روزنامه می خواند

وبرای اسفند

                                            که زمستان زمستان دود می شود...